25. feb, 2013

Bejaarden(zorg)?

Henk 85 jaar oud loopt door de straat, met zijn veel te dunne jas probeert hij zo dicht mogelijk langs de gevels te lopen, dan voelt hij de koude snijdende wind niet zo.

Zijn jas is eigenlijk voor de zomer bedoelt, maar Henk heeft alleen AOW en geen geld voor een nieuwe. ‘Gelukkig nog 2x oversteken en dan ben ik weer thuis’ denkt Henk.

Alles doet hem zeer, zijn rug kapot van het zware werk wat Henk altijd heeft gedaan,

en de pijnlijke reuma, die hem op dit soort dagen parten speelt, maakt dat hij slecht

kan lopen.

De flat waar hij woont, doemt langzaam op in de mist, op deze koude januari dag.

Henk heeft net een belangrijk gesprek gehad op het gemeentehuis, met een zekere

dhr. Valentijn, die over een aanvraag van Henk moet beslissen, een aanvraag om in een verzorgingstehuis te mogen wonen. Het gaat thuis niet meer, Henk kan het huis waar hij woont zelf niet meer schoonhouden, en een hulp is te duur.

 

De ambtenaar dhr. Valentijn stelde allerlei vervelende vragen, die veel nare herinneringen naar boven brachten, en pijnlijk waren, zoals de vragen over zijn overleden vrouw.

Heeft u kinderen? ‘Helaas’ niet moest Henk antwoorden.

Heeft uw overleden vrouw familie? ‘Dat wel’ had Henk geantwoord, alleen daar heb ik geen contact mee.

‘Dat is niet zo slim van u’ dhr. Valentijn klonk verwijtend.

‘Is er dan niemand die u kan helpen’? Klonk het onvriendelijk.

De ambtenaar dacht nog eens na, en opeens wist hij het!

‘U woont in een flat toch?’ Dhr. Valentijn klonk blij hij had dit helemaal zelf bedacht!

‘In een flat heeft u altijd mensen om u heen, die u best kunnen helpen’ zei dhr. Valentijn.

‘Ik moet uw aanvraag daarom afwijzen’.

Henk voelde de grond onder zijn voeten wegzakken, het leek alsof zijn bloed in een keer uit lichaam stroomde, hij was te perplex om iets te zeggen.

 

‘Sorry ik kan niets meer voor u doen’ klonk de zelfingenomen stem van dhr. Valentijn.

Hij zuchte en was blij dat hij er vanaf was.

Henk was nu bijna thuis, met zijn van kou verkromde vingers, stak hij de sleutel in de deur, en duwde hem open. Eenmaal in zijn appartement aangekomen ging hij op bed liggen, van plan om net zo lang te blijven liggen tot hij niets meer zou hoeven te voelen……….

 

Is dit ver van ons bed? Nee dit incident heeft onlangs in een gemeentehuis hier in Nederland plaatsgevonden. En zal met het huidige ouderen beleid, in de nabije toekomst vaker voorkomen. Een onbezorgde oude dag kunnen de jonge mensen van nu wel op hun buik schrijven. Ja maar…. er is niet genoeg geld zegt de overheid! Als we dit maar blijven geloven dan hebben ze ons precies, waar ze ons hebben willen. Er is geld zat, het ontbreekt aan de wil om het op de juiste manier uit te geven.

Het verdwijnt in de verkeerde zakken en er worden verkeerde dingen mee gedaan.

Oude mensen moeten als ze er aan toe zijn, naar een verzorgingstehuis kunnen gaan, en niet aan hun lot overgelaten worden.

Dit is de plicht van de overheid en moet niet op familie en buren rusten.

 

Ik hoop dat graaiers van nu de Henken van de toekomst worden!

 

Eppo