15. feb, 2013

Sie kehren zurück!

 

Dachten we na bijna zeventig jaar eindelijk verlost te zijn van de fietsen invorderingen van onze Oosterburen, begint alles weer opnieuw.

Het blijkt dat in Nederland gestolen fietsen massaal in Duitsland worden verkocht.

Hele partijen Fahrraderen verdwijnen uit ons land en worden verkocht in die Heimat!

Hoe doen ze dat dan? Dat stelen van al die fietsen.

 

Ik denk als volgt, Heinz en zijn cornuiten rijden met een Volkswagen Bus door het land, op zoek naar mooie rijwielen.

Als de bus vol is gaan ze niet direct naar de Duitse grens, nee…. ze hebben een (schindlers) liszt. Ze rijden naar onze duinen, diep onder al dat zand liggen nog steeds oude bunkers, die goed verscholen onder het zand, uitstekende bergplaatsen blijken te zijn. Heinz en zijn gebroeders in het kwaad stoppen die bunkers helemaal vol met gestolen fietsen, en laten ze daar liggen tot het moment dat ze op transport naar Duitsland gaan.

Met een vrachtschip wat net buiten de territoriale wateren ligt te wachten, worden ze in het geheim naar Bremerhaven verscheept, bewaakt door een aantal U boten.

 

Het laden van deze schepen gebeurt s´nachts als iedereen slaapt, de plaatselijke koddebeiers worden omgekocht om een oogje dicht te knijpen, en met oude landingsvaartuigen worden de fietsen van de wal naar het schip gebracht.

Zo verdwijnen er jaarlijks miljoenen fietsen, en niemand wist hoe dat ging, tot nu toe!

Zo verdwijnen er ook fiets onderdelen naar Duitsland, dit gebeurt via de grote kuilen die overdag op het strand worden gegraven, door colossale Duitse z.g.n. badgasten. Iedereen denkt dat ze er graag in liggen? Nee toch? Niemand ligt graag in een kuil, dat kan na je dood nog lang genoeg, maar we trappen er wederom massaal in.

 

Als het donker is komen er vliegtuigen overvliegen, waaruit Duitse parachutisten-dieven springen, die snel al onze rijwielzaken beroven van al hun onderdelen.

Met rugzakken vol klimmen deze speciale eenheden over onze duinen, om de buit vervolgens in de strandkuilen onder het zand te verstoppen, tot de vrachtschepen arriveren. Om alles daarna wederom naar Bremerhaven af te voeren.

 

Vermoedelijk wordt er op deze wijze geopereerd, maar ik kan de vinger nog niet op de zere plek krijgen. Komende nachten zal ik mijzelf opofferen om te patrouilleren langs laagbegroeide duinranden, en onze prachtige stranden. Met nachtkijkers en apparaten met warmte beelden, zal ik proberen het bewijs materiaal te vergaren, om een einde aan deze praktijken te maken. En dat allemaal met gevaar voor eigen leven.

 

Als dat is gelukt hoeven we onze fietsen nooit meer op slot te zetten, en kun je ze rustig op het station onbeheerd achterlaten.

Stel je voor nooit meer aangifte te hoeven bij de politie van gestolen fietsen.

 

Hoewel de politie? Waren die zeventig jaar geleden ook niet op de hand van……….??

 

Nou ja als het maar goed komt!

 

Eppo