4. feb, 2013

Echte Man(n)en!

 

Afgelopen week werd mijn aandacht getrokken door een fenomeen dat voor mij volledig nieuw was.

Het ging om mannen die zich Bronies noemen.

Grote kerels die met My Little Pony spelen, was het dan niet erg genoeg dat sommige mannen gehuld in baby kleertjes, compleet met rompertje en luiers, zichzelf bevuilen in een uit de kluiten gewassen wieg?

Is het nog niet erg genoeg dat er mannen zijn die in pluizige dierenpakken, met elkaar allerlei niet nader aan te duiden rare spelletjes doen?

Getverr, de rillingen lopen over mijn rug, als ik denk aan grote eeltige mannen knuisten die een klein roze paardje met blauwe manen vasthouden, wat gaat er door de gedachten van dit soort mannen heen?

Vroeger toen ik het bestaan nog niet wist, van dit soort uitspattingen, keek ik al geërgerd naar volwassen mannen die voetbalshirts aandoen, terwijl er geen bal te zien is.

 

Met dank aan de TV zijn we tegenwoordig volledig op de hoogte, als een volwassen vent een flesje krijgt, een schone luier, of met langharige paardjes speelt.

Vroeger bestond dit waarschijnlijk ook wel maar je wist het gewoon niet, waar is die zalige ontwetendheid gebleven? Denken dit soort lieden dan niet aan andere mensen?

Er knakt iets in mijn hoofd als ik dit soort dingen zie, ik slaap niet meer en kan niet meer normaal functioneren, ik zie steeds een grote behaarde stoere man, type Canadese houthakker met een roze paardje in zijn handen, klaar om rare handelingen te verrichten brrr………. u begrijpt vast wel dat ik daar wakker van lig?

Ik wordt er gewoon een beetje draaierig van!

 

En dan die rare figuren die in pluizige dierenpakken rondlopen, de z.g.n. Furry’s!

Deze lieden hullen zich in een honden of apenpak en………. ze doen het gewoon met elkaar, stel je de aanblik eens voor? Een hond en een aap die met elkaar………… getverr…!

Ik gun een ieder zijn ding, maar ik wil er niet steeds mee geconfronteerd worden, is dat nou teveel gevraagd?

Laten al die kerels met dierenpakken, luiers en roze paardjes dit nu eens lekker voor zichzelf houden! Waarom moeten we deelgenoot zijn van volwassen mannen die roepen dat ze een vieze luier hebben? Waarom moeten wij “de mensen die hier niet van houden” van al “dit moois”getuige zijn?

Ik wil het echt niet meer, ik ga er aan onderdoor, ik trek dit gewoon niet meer.

Is het soms teveel gevraagd om mij er buiten te laten?

 

Laten we nu gewoon eens met elkaar afspreken, dat iedereen die een rare afwijking heeft dit vooral niet met wereld deelt! Wat niet weet, wat niet deert!

 

Wat zal het lekker saai worden, heerlijk!

 

Eppo