18. jan, 2013

Alleswillers

Er gebeuren soms dingen in een mensen leven waarvan je denkt hoe bestaat het?

Rare dingen waarvan je denkt, “ik hoop dit als mens nooit mee te maken”.

Zo vreemd dat je je afvraagt hoe kan dit zo zijn?

 

Een van de vreemde fenomenen waar je als mee te maken kan krijgen, is met

de z.g.n. “Alleswiller”.

Deze levensvorm heeft zich ontwikkeld tot een menselijke gedaante die het in zich heeft, om overal voor te gaan, en alles te willen hebben.

Het maakt daarbij niet uit of ze door roeien en ruiten, of over heuvels en dalen moeten gaan, als ze het maar krijgen.

Wat ze kunnen krijgen hoeft niet per definitie iets te zijn wat ze graag willen, het is alleen maar voor de heb.

Het te krijgen goed of dienst gaat meestal snel op de grote hoop van de “Alleswiller” en verdwijnt dan snel uit zicht, waarna je het meestal nooit meer terugziet.

Wat is dit voor een fenomeen? Vraag je jezelf dan af?

Eigenlijk is er weinig over deze levensvorm bekend, helaas krijg je als mens er vroeg of laat een keer mee te maken, en omdat dit meestal eenmalig is wordt er weinig onderzoek naar verricht.

 

Alleswillers zijn meestal niet echt gelukkig, dit komt omdat hun hersenen geen verzadiging kunnen registreren, feitelijk zijn zij ongeleide projectielen, die in een blinde verzamelwoede alles en iedereen negeren, als ze maar alles kunnen bezitten.

Hun wil is enorm sterk en er is weinig tot geen invloed op uit te oefenen.

Deze sterke wil is voor de Alleswiller niet controleerbaar, zij hebben geen enkele controle over hun eigen brein, dat continu roept hebben, hebben, hebben.

Best lastig om zo door het leven te moeten, het is dan ook best pijnlijk voor hun omgeving.

Gelukkig voelt een Alleswiller van dit alles niets, en het is daarom dan ook niet verwonderlijk dat zij zich in een ontkennend stilzwijgen hullen, als iemand er naar vraagt.

 

Een bekende casus van alleswillers was er een van iemand die zoveel wilde dat de persoon steeds meer en meer om zich heen verzamelde, op een gegevven moment was het huis zo vol dat je nergens meer normaal kon lopen.

En nog was het niet genoeg, de sterke wil van de Alleswiller zorgde ervoor dat er steeds meer en meer werd gewenst.

Het een was nog niet binnen, of het volgende werd alweer opgehaald.

En zo ging het steeds maar door. Er kwam nooit een einde aan.

Voller en voller werd het pakhuis tot op een mooie dag het dak eraf ging.

Met een enorme knal vloog het dak van het pakhuis af, en vlogen de spullen die er in stonden in het rond, het was een enorme ravage.

Radeloos stond de Alleswiller als aan de grond genageld, 40 jaar van alles zelf willen hebben was in een klap weggevaagd. Nu moest alles weer opnieuw!

 

De moraal van dit verhaal is dat je wel alles kunt willen, alles krijgen dat is een heel ander verhaal.

 

Eppo