16. jan, 2013

Beter (H) oren

De mens is uitgerust met een uiterst gevoelig orgaan, het gehoor.

Dit gehoor wordt ontvangen door twee schelpvormige schotels die ervoor zorgen dat het geluid via ons trommelvlies in onze hersenen wordt geprojecteerd.

 

De vraag is eigenlijk waarom? Waarom is de mens uitgerust met gehoor?

Ze gebruiken het toch niet en als ze het wel gebruiken maken ze het doelbewust kapot, door er veel teveel geluid op los te laten.

Feit is dat mensen niet naar elkaar luisteren, eigenlijk is ons gehoor totaal overbodig.

Wat moeten er nu helemaal mee? Twee van die wapperende dingen aan je hoofd, met een binnenwerk dat als het echt tegenzit, ook nog lelijk kan onsteken!

Eigenlijk is het gewoon een straf “ons gehoor”!

Luisteren, aandachtig luisteren, dat is wat in ons ontbreekt, we begrijpen elkaar zo vaak niet dat hele families met elkaar in onmin raken. Mensen die om de een of andere vage reden denken dat ze alles beter weten waarom? Gewoon omdat ze niet luisteren!

 

Misschien wordt het tijd dat we onze oren bij de geboorte gaan verwijderen inclusief het binnenwerk. Hop weg ermee, we halen het weg want je gaat er toch niets mee doen!

Het straatbeeld zou een stuk rustiger worden, ik denk aan een voetbalstadion waar wordt gescoord, mensen springen juichend omhoog, alleen staat het geluid uit.

Wat zou dat geweldig zijn, en vooral zooo lekker rustig.

Of zou het nog zover komen dat we ooit het licht gaan zien, en dat we wel naar elkaar gaan luisteren?

In gedachten zie ik mensen rustig met elkaar praten, de een luistert en de ander praat op een rustige toon. De mensen zijn het snel met elkaar eens en conflicten verdwijnen als sneeuw voor de zon.

 

Geweldig zo’n wereld, er hangt een fijne begripvolle atmosfeer en iedereen is gelukkig.

Als je iets vraagt aan iemand zal die op een fijne rustige manier reageren, en het allermooiste is dat de mensen begrip tonen voor wat je te zeggen hebt.

Halleluja de wereld is mooi en alles is roze, met fijne pasteltinten afgewerkt.

Als Nimfen dansen mensen hand in hand door prachtige tuinen, waar bomen staan die volhangen met het heerlijkste fruit.

Zo prachtig mooi, de wereld lijkt wel een hemel op aarde.

Dit kan echt gebeuren als mensen echt eens naar elkaar zouden luisteren.

Geen stress of onbegrip meer en vooral geen haat of afgunst.

 

Mijn rol in deze New Age is die van luisteraar, ik sta voor een menigte van mensen die mij allemaal iets belangrijkst te vertellen hebben.

Geduldig als ik ben, heb ik voor iedereen een goed woord over, met een emmer vol

van medeleven.

In gedachten zie mensen zitten aan een gouden rivier met drijvende waterlelies van diamant. Zo is het leven prachtig en dierbaar, en ik gun dit leven aan iedereen.

 

En opeens voel ik een harde knal tegen mijn hoofd en lig ik naast mijn bed met mijn hoofd tegen de kastdeur au au!

 

Eppo