11. jan, 2013

Manifest

Venezuela heeft het moeilijk op dit moment, hun grote leider is ziek vreselijk ziek.

De enige echte communistische leider in de wereld, die het in eigen land tot grote hoogte heeft geschopt. Onder deze grote leider heeft de gewone man in Venezuela veel profijt gehad van een toenemende welvaart.

Natuurlijk boze democraten noemen zo iemand een dictator en een fantast, pff alsof democratie werkt in een land, waar de bevolking voor het communisme straatarm was, en alleen bepaalde mensen profiteerden van de welvaart.

Natuurlijk is het zo dat in de meeste communistische landen er onderdrukking en geen vrijheid van meningsuiting is, maar heeft een democratie dit wel?

Ja je mag alles zeggen tot op zekere hoogte maar er wordt niets mee gedaan.

Je mag je eigen politici kiezen, maar als onze keus de heren niet bevalt leggen ze onze keuze gewoon naast hun neer.

Dat is de democratische praktijk, gewone mensen uitknijpen tot ze er bij neervallen, in plaats van de welvaart een beetje te verdelen.

Onder het juk van de de United States of Amerika, het land wat eenzaamheid en egoisme zo ongeveer heeft uitgevonden, worden wij gedwongen om met hun in de pas te lopen.

Waarom geen idee? Is dat vrijheid? Ik dacht het niet.

 

De soort vrijheid die democraten prediken bestaat eenvoudig niet, mensen hebben elkaar nodig en moeten samenwerken om iets te bereiken. Waarom dan niet allemaal gelijk profiteren? Waarom moet iemand die heeft gestudeerd meer verdienen als iemand die dat niet heeft gedaan? De persoon die gaat studeren was op de lagere school al een bolle boos en heeft alle scholing heel gemakkelijk doorstaan.

De persoon die dat niet heeft gedaan, kon meestal moeilijk leren en is met de hakken over de sloot voor zijn middelbare schooldiploma geslaagd. Maar heeft er waarschijnlijk veel harder aan moeten trekken om de eindstreep te halen.

 

Daarom is er niets tegen eerlijk delen, we hebben dokters nodig maar ook mensen die een auto kunnen maken, we zijn allemaal even belangrijk.

Maar mensen kunnen niet delen, ze gunnen elkaar het licht in de ogen niet, in een staatsvorm als een democratie is dat rampzalig, narcistische politici kunnen alles kapot maken onder het mom van een slechte economie.

Communisme is eigenlijk ook niets met dezelfde narcistische politici aan het roer.

Feitelijk maakt het allemaal niets uit als de leiding bij de verkeerde personen ligt.

 

Mensen zouden eigenlijk moeten veranderen, maar helaas heeft de natuur het zo geregeld dat altijd het recht van de sterkste geldt. Daarom kunnen mensen niet delen en willen ze altijd een ander de baas zijn.

Mensen hebben een grote leider nodig, die hart voor zijn mede mensen heeft en een ander wat gunt.

 

Helaas dit soort mensen worden maar eens in de honderd jaar geboren!

 

Eppo