30. dec, 2012

Carnibollen

Vandaag bereikte mij een bericht over een nieuw recept voor oliebollen.

Deze waren al dan niet geheel zo bedoeld, gevuld met kleine stukjes vlees, welke afkomstig waren van meelwormen.

Deze z.g.n. Carnibollen waren kennelijk een groot succes gezien de verkochte aantallen.

Een Friese muziekvereniging heeft 4500 Carnibollen verkocht.

 

De meelworm is een klein beestje dat zich graag lekker volvreet met meel, voordat hij in een grote dikke zwarte bromvlieg veranderd.

Omdat esthetisch verantwoord vlees tegenwoordig een must is, mag het een goede stap in de richting worden genoemd, om de mensen alvast een dergelijke verrassing voor te houden middels onze nationale trots, de oliebol.

Het schijnt best een lekkernij te zijn de meelworm, omdat hij alleen meel eet en veel zetmeel bevat laat deze kleine kriebelaar zich gemakkelijk in allerlei

gerechten verwerken.

 

De Friese vereniging was er niet echt op uit om mensen insecten te laten eten, maar onbedoeld hebben zij toch een trend gezet.

In 2013 gaan de mensen meer insecten eten, lekker sprinkhaan sate of een cocktail met meelwormen i.p.v. garnalen, heerlijke spinnensoep of knapperige kakkerlakken stoofpot.

 

Als mensen meer insecten gaan eten raken we verlost van die kleine lastposten, die ons steeds proberen te steken, en op de lange duur zal de evolutie ervoor zorgen dat mensen een groene huid krijgen en een uitrolbare tong van 45 cm.

 

Insecten eten wie bedenkt er nu zoiets? Natuurlijk gaan we dit niet doen, ik moet al kokhalzen als ik in de zomer tijdens het fietsen onbedoeld, een hap muggen neem, als ik toevalllig door een zwerm heen fiets.

Wie heeft bedacht dat mensen Insectivoren moeten worden, is wat mij betreft compleet van het padje af.

De gedachte dat ik sprinkhanen al dan niet in chocolade gedompeld, in mijn mond moet stoppen doet mij al gruwelen, in gedachten voel ik de pootjes van het diertje mijn gehemelte betasten, en blijft hij door de weerhaakjes van zijn voelsprieten in mijn keel hangen, waardoor een akelig gevoel van misselijkheid zich meester van mij maakt.

 

Brrrr ik moet er niet aan denken, ik blijf gewoon vlees eten, vlees gewoon mooi voorverpakt uit de supermarkt of slagerij, zodat ik niet wordt geconfronteerd met het feit dat vlees afkomstig is van een doodgemaakt dier.

Natuurlijk weet ik wel dat een karbonade van een varken komt, ik wil er alleen niet steeds aan moeten denken.

Het doodmaken en uitbenen laat ik dan ook graag over aan de professionals van de

vleesverwerkende industrie.

 

Mijn motto voor 2013 is dan ook gewoon lekker eten en geen culinaire uitstapjes die verwijzen naar een leven als een kikker.

 

Eppo