29. apr, 2020

Ophok plicht!

 

 

  

 

 

Het is een bijzondere tijd, er is een pandemie aan de gang.Een gevaarlijk virus waart rond, het Corona Virus, oftewel Covid-19. Dat het gevaarlijk is dat geloven we allemaal wel. We zien de meest afschuwelijke beelden op tv, en de verhalen van het zorgpersoneel liegen er ppk niet om. Dit is helaas de realiteit. Wij de gewone mensen hebben huisarrest, we mogen alleen naar buiten als het echt moet. En als je toch naar buiten gaat, dan houd je 1,5 meter afstand van de andere mensen. Doe je dit niet dan is er de Corona Politie, om je een dikke boete te geven.We hebben eigenlijk ophokplicht, we weten nu hoe een scharrelkip zich voelt als zij niet naar buiten mag.

Een mens is een gezelschapsdier, wij willen geen 1,5 meter afstand.
Wij willen overal aanzitten, knuffelen en vooral dicht bij elkaar zijn.
En daar wringt de schoen, dat kunnen wij eigenlijk niet zo goed.
Niet zo gek, want we zijn er totaal ongeschikt voor.
Daarom ben ik best bang geworden, bang door de politiek die het hebben over “het nieuwe normaal”, of de “1,5 meter samenleving”.
Bedrijven komen nu al met allerlei aanpassing, kilometers plexiglas worden er verwerkt om schermen te maken. Is dat het nieuwe normaal?
Gaat dit virus dan nooit meer weg? En stopt een pandemie dan niet uit zichzelf? Hoezo het nieuwe normaal? Ik vind dit verre van normaal!

Dit betekent dat het dus nooit meer als voorheen wordt, verschrikkelijk als ik daaraan denk. Dit kan toch niet waar zijn!
De maatregelen zoals ze nu zijn ingesteld zijn inmiddels verlengt, er zijn zelfs bedrijven die dicht blijven tot september.
En dan mogen ze volgens het nieuwe normaal misschien weer open.
Veel bedrijven halen september waarschijnlijk niet eens, en als ze eerder open mogen, dan verdienen ze amper wat, vanwege het nieuwe normaal.
Een z.g.n. anderhalve meter terras, daar kunnen veel te weinig mensen op om het rendabel te maken.
Ik heb de schrik te pakken, en ik hoop dat we hier over een paar maanden hartelijk om kunnen lachen.
Laten we dat hopen, dan hebben we iets om naar uit te kijken.

Anderhalve meter afstand, dan is het verloren, want hoe worden er dan nog kinderen geboren?

Eppo