5. nov, 2019

Rupsje Nooitgenoeg Politiek begrip voor kinderen

 

 

 

 

 

 

Wat ik zelf nou zo jammer vind in ons land, is dat er zo weinig uitleg voor kinderen is over hoe een Democratie werkt.
En dat is best jammer want kinderen kunnen er een hoop van opsteken.
Ik ga een poging wagen, let goed op!
In een ver ver land in een appelboom, heel ver van hier, in een boomgaard achter de duinen, hing een hele grote appel.
In deze appel leefde een enorme grote rups, tenminste voor rupsachtige begrippen. Deze grote rups at de hele dag van zijn appel, en groeide als kool.
En op een dag was zijn appel bijna op, hij had nog een stuk klokhuis over maar omdat hij toch ook moest wonen begon hij na te denken.
Hoe kom ik aan nog een appel, 'ik moet nog veel meer te eten hebben' dacht de rups. Hij zat te denken en te denken, en opeens wist hij het.

De rups klopte op een andere appel, die aan dezelfde tak van zijn appelboom hing en legde zijn plan voor.
Buurman rups vond het een heel goed plan, en samen besloten zij om bij alle appels aan hun tak aan te kloppen. En binnen niet al te lange tijd hadden ze een gezellige rupsen vereniging bij elkaar.
Met deze hele club gingen ze naar een andere tak in de boom, en vertelde tegen de rupsen die daar woonden, dat Rupsje nooit genoeg voortaan de baas is, en dat zij een kwart van hun appel moeten afstaan. Dit om er voor te zorgen dat er gezonde groei blijft bij Rupsje Nooitgenoeg.
De rupsen die een kwart van hun appel moeten afdragen vonden dat helemaal niet leuk. Zij wilden deze kwart van de appel wel terug krijgen.

Gelukkig waren er nog veel meer takken in de boom en de rupsen die een tak lager woonden moesten een halve appel afstaan, aan de rupsen die een kwart moesten betalen, een kwart voor Rupsje Nooitgenoeg en een kwart voor zichzelf omdat zij nou eenmaal op een hogere tak wonen.
Zo ging dit maar door tot aan de rupsen die woonden op de onderste tak, die bijna de hele appel moesten afdragen.
De rupsen die woonden op de onderste takken waren niet blij en werden heel erg boos. Toen ze wilden protesteren en omhoog klommen werden ze door de hogere rupsen weer naar beneden gegooid. En zo ging het iedere keer weer en de rupsen die hoger woonden groeiden en groeiden maar.
Aan de onderste takken werd honger geleden en hadden de rupsen het koud omdat ze geen goede huizen meer hadden. Wat een ellende allemaal!
Tot op een dag er een familie vogels in de boom kwam wonen. Zij zijn gek op rupsen en aten eerst alle dikke rupsen op. De magere lieten ze maar, die waren toch niet zo lekker. Ook Rupsje Nooitgenoeg verdween in een vogelbuik en de magere rupsen kropen snel naar boven in de boom. Nu waren zij de baas!

Leren over Democratie is nooit te vroeg, want het kweekt alleen maar Rupsjes Nooitgenoeg!

Eppo