20. apr, 2017

Geef ons maar de angst!

Er was eens een volk, een volk dat leefde in een heel klein landje.
Het was een vredig volkje, een gezellig volkje, en ze leefden heel gelukkig. Ze waren tevreden met wat ze konden verbouwen op hun akkertjes, en ze waren gelukkig gebleven, als er niet iets erg was gebeurt. Op een goede dag besloot het vredige volkje, dat ze genoeg hadden van een bepaald soort werk, het ging om het werk van het mindere soort. Wat nu te doen? Niet getreurd, dan gaan we gewoon op zoek naar een ander volk, dat dit vuile werk wel wil doen?
En zo geschiedde, er kwam een ander volk uit een heel ver land, waar de zon vaak schijnt en het land wat armer.
Deze mensen uit dit verre land, wilden het vuile werk maar wat graag doen. Ze konden goed geld verdienen, en zo hun familie thuis helpen.
Zo ging dit jaren door, het vreemde volk werkte eerst heel hard, maar de volgende en de daarop volgende generatie, kreeg door dat je ook zonder werken geld kon krijgen.

Het vredige volkje vond dit prima, en deelde lekker uit.
Ach ze waren toch rijk, en ze gunden een ander ook wat!
Maar het vreemde volk wilde meer, ze wilden eigen kerken en eigen scholen. En steeds meer geld, als ze het niet kregen, dan pakten ze het gewoon af van het vredige volkje.
De politie mocht daar niets tegen doen, van de regering van het vredige volkje. Want je wilt toch geen racist zijn?
Wat geeft het nou, je dochter werd verkracht, maar dat was haar eigen schuld Want wie draagt er nou een bikini? En als je vrouw voor hoer wordt uitgemaakt? Ach schelden doet toch geen pijn?
Straks ben je nog een racist!
Het vredige volkje sukkelde maar door en raakte steeds meer van zijn eigen waarde kwijt.

Op een dag vond het vredige volkje het genoeg, “we gooien ze eruit!” “Stuur ze terug naar hun eigen land”, zo werd er geroepen!
Maar ach het kwam er niet van, want ja je wilt natuurlijk geen racist zijn? En zo werd het andere volk steeds meer de baas.
Het vredige volkje keek toe hoe ze alles kwijt raakten, en zij slaven werden van het andere volk. Hadden we maar? Maar ze durfden niet.
Het vredige volkje was niet alleen tolerant, maar ook erg laf, heel erg laf. Waarom hadden ze geen maling aan hun regering? Waarom hebben ze het recht niet in hun eigen hand genomen?
De hoge heren van het vredige volkje hebben makkelijk praten, als het te moeilijk wordt, gaan ze gewoon weg.
Maar het vredige volkje zelf? Die moeten blijven en doen wat het andere volk zegt!

Je kunt wel vredig zijn, maar maak je groot en blijf niet klein!

Eppo

 

Afbeeldingsresultaat voor overlast marokkanen cartoon