2. jan, 2015

Wachten!

Willem 81 jaar oud zit aan de keukentafel van zijn eenvoudige aanleunwoning. Het grote wachten is begonnen. Tegen zijn dochter heeft hij gezegd, dat hij er klaar voor is. “En ze hebben het beloofd tenslotte” had hij haar verteld. Maar wachten duurt altijd lang, het is nu al 2 januari en ze zijn nog niet geweest! “Waar blijven ze?” Denkt Willem? Het heeft in alle kranten gestaan, zelfs in de plaatselijke advertentie blaadjes, “ Het Sufferdje” zei Willem altijd, als hij het over deze blaadjes had. De deurbel gaat, en kort daarna hoort hij het deurslot omdraaien, de  dochter van Willem stapt binnen.

“Hé Pa zit je er nu nog?” Zegt zijn dochter tegen Willem. “Ga toch naar bed ze komen toch niet,” Willem sputtert tegen en zegt,” ze hebben het beloofd!” Maar de vermoeidheid dwingt hem toch naar zijn bed te gaan. Zijn dochter sluit de deur weer af, als ze naar huis gaat, gerustgesteld dat haar vader nu op zijn bed ligt. Willem valt snel in slaap, maar opeens schrikt hij weer wakker? Hoe lang heeft hij geslapen? Hij loopt naar de gang, “als ze voor een dichte deur komen, dan laten ze vast een briefje achter?” Denkt Willem! Gelukkig op de mat ligt geen briefje, Willem gaat maar weer naar bed.

Het zit hem toch niet lekker, hij gaat toch maar weer aan de keukentafel zitten, “ Stel je voor dat ze toch nog komen?” Willem legt zijn zware hoofd op de tafel en zakt weg in een diepe slaap. Hij droomt van een mooi wit licht, en ziet zijn overleden vrouw staan, die hem zachtjes roept. Het is mooi en vredig, Willem voelt zich blij en gaat op het licht af.Dan gaat de deurbel, en nog eens, er wordt ook op het raam geklopt! Een gemeente ambtenaar kijkt door het raam en zegt tegen zijn collega,“ deze man neemt een keukentafel gesprek met de gemeente wel heel erg serieus, kijk hij is niet wakker te krijgen!” De collega zegt, “ dan heeft hij ons zeker niet nodig, gooi een briefje naar binnen dan kan hij opnieuw een afspraak maken.”

 Niet meer nodig? Willem……. gelukkig niet meer! 

 

Eppo