29. jul, 2014

Camping de Klamme Boe! (Deel 3)

“Wat een drukte bij de kantine” denkt Harry terwij hij zijn tent uitkruipt.

Hij moet vanmorgen heel erg rustig opstaan, het lijkt wel of zijn kop uit elkaar spat, na het drinkgelag van gisteravond.

Harry neemt zich voor om lekker rustig aan te doen vandaag, op zich niets bijzonders want dat doet hij altijd al.

De drukte bij de kantine word veroorzaakt door de Camping eigenaar, hij heeft een voetbal toernooi georganiseerd, en het lijkt wel of de hele camping mee gaat doen.

Harry denkt bij zichzelf, “ik laat mij niet meer overhalen om mee te doen!”

Harry had de dubbele beenbreuk, die hij destijds opliep, nog vers op zijn netvlies staan, “dat gebeurt mij niet meer” denkt Harry!

 

Hij besluit dan ook, om niet zo heel vroeg heen te gaan, “dan zijn de elftallen al samengesteld, en hebben ze mij niet meer nodig”, denkt Harry.

Zo gezegd zo gedaan en na een klein uurtje ging Harry op weg naar het voetbalveld naast de kantine. Het is een gejoel en geschreeuw van jewelste. “Hee Harry” roept kleine Piet die zo werd genoemd, omdat hij bijna 2 meter lang is. “Hallo Piet” zei Harry en loopt door naar de rand van het veld. Zo nu even een mooi plekje zoeken, ja daar.. vlak bij het doel.

Harry loopt naar zijn plekje toe, opeens een knal, een schot, en Harry voelt een pijn, alsof een iemand met een voorhamer recht op zijn gezicht slaat. Een speler had de bal snoeihard, recht in het gezicht van Harry geschoten. Harry proeft bloed en het lijkt alsof zijn voortanden los zitten.

“Au au” Harry schreeuwt van de pijn, hij staat te duizelen op zijn benen.

De speler komt naar hem toe en vraagt “gaat het wel meneer”?

 

Wat moet je daar nou op zeggen, “laat mij maar even” stamelt Harry!

“Ik ben er zo wel weer” Harry kan wel janken!

Zijn ogen zitten dicht van de klap, en zijn gezicht voelt gezwollen aan.

Harry wordt op een stoel gezet en krijgt een zak ijs voor zijn gezicht.

Opeens heeft hij er genoeg van, hij springt overeind en wil gaan lopen, terug naar zijn tent. Dat had hij beter niet kunnen doen, omdat zijn ogen half dicht zitten, ziet hij het hekje rond het veld niet, en weer wordt Harry plat voor over tegen de grond gesmeten, dit maal door de zwaartekracht.

Het is allemaal teveel van het goede, en Harry zakt weg buiten bewustzijn.

Als hij wakker wordt in het ziekenhuis, denkt hij bij zichzelf dit nooit weer!

 

Eppo