7. apr, 2014

Cookie erbij?

Het is tegenwoordig een straf om op een website van een willekeurig bedrijf te gaan kijken. Tenminste ik erger mij helemaal gek aan die balk die te pas en te onpas verschijnt! Ik bedoel natuurlijk de balk met de waarschuwing dat je Cookies aan het downloaden bent, kleine bestandjes die je nodig hebt om op een website goed te kunnen surfen!

Het is gewoon een plaag, je start een website op en ja hoor een zwarte balk komt dwars door je beeld heen, al schreeuwend of je wel weet dat ze Cookies voor je hebben, en of je er maar akkoord voor wilt geven.

Dwars pisser als ik ben zeg ik vaak nee, en tot mijn grote verbazing is de website die ik bekijk vaak net zo scherp?

Dan komt er in mij iets naar boven, zo iets van het maakt dus niks uit?

Ik word genept!

 

Het Cookie verhaal is iets juridisch, het schijnt dat bedrijven zich moeten indekken tegen claims, die ze kunnen krijgen als ze Cookies zonder toestemming leveren.

Kom op zeg, welke neuroot heeft dit bedacht?

Surfen was leuk toen we nog niets wisten van Cookies en kleine bestandjes, wat niet weet, wat niet deert!

En nu heeft een of andere mafkees bedacht, dat bedrijven toestemming moeten hebben. Weet niet wie dit heeft bedacht? Maar het is natuurlijk weer zoiets dat opeens wordt bedacht! En waar niemand iets aan heeft.

Laatst moest ik op een website surfen om iets na te kijken, ik klik hem aan en ja hoor, een storende zwarte balk verscheen dwars door de informatie heen. Ik probeerde hem weg te klikken, maar dat lukte niet!

 

Als een enge ziekte bleef de balk aan mijn beeldscherm kleven, als mijn muis naar links ging ging de balk dat ook. Zonder geluid gilde de balk,

ik heb Cookies, ik heb Cookies kom op accepteer mij nou! Kom op!

Kijk.. dit moet je mij niet flikken, als je je teveel opdringt word ik opstandig. Dat is de aard van het beestje, en no way dat ik de Cookies dan nog accepteer. Ik klikte en probeerde met mijn muis de balk weg te schudden. Maar helaas niets hielp, de balk bleef mij lachend aanstaren!

Ondertussen werd ik kwaaier en kwaaier, ik klapte met mijn muis op de tafel, alsof dat zou helpen! Even overwoog ik om ze maar te accepteren, maar dat zou mijn eer te na zijn! Ik laat mij niet kisten door zo’n stomme balk!

Eind van het liedje was, dat ik toch heel snel op accepteren klikte.

Het leek alsof ik niet zelf klikte, het was of mijn redelijke ik mijn gemoedstoestand had overgenomen, gelukkig maar.

 

Eppo