21. mrt, 2014

Over Koken!

Kwam vanmiddag thuis na mijn werkdag, en toevallig stond de tv aan, nou ja toevallig als er iemand thuis is staat de tv best vaak aan.

Maar goed er was een programma aan de gang, dat ging over mensen die graag een top kok willen worden.

Je ziet dan allerlei mensen die koken als hobby hebben, zweten om een fatsoenlijk gerecht op een bordje te krijgen. Haute Cuisine dus!

En als je deze Franse term ergens ziet staan, dan weet je in ieder geval dat de bordjes klein zijn, maar wel altijd mooi opgemaakt.

Zo ook de bordjes van de wannabee koks, het ene mooie bordje na het andere kwam voorbij. Maar wat ik toen zag daar werd ik oprecht een beetje verdrietig van.

 

De Kandidaten liepen met prachtig opgemaakt Haute Cuisine bordjes naar een tafel, waar een stuk of wat heren zaten die er zelf uitzagen, of ze al het nodige frituurwerk naar binnen hadden gewerkt.

Deze ambassadeurs van Obesitas, gingen de gerechten proeven en een cijfer geven. Dat is een heel vermakelijk schouwspel kan ik u vertellen.

Stelt u zich voor een dik rond hoofd met een onderkin als een zak met een mud aardappelen, pakt een lepel. Nu is dat niet opmerkelijk, maar het ziet er wel gek uit, van die dikke saucijsen die een broos lepeltje vastpakken.

Ik zie de klomp spek met zwoerd langzaam naar het bordje toe bewegen, en ongelofelijk, het lukt dus om met die vormeloze knuisten, heel voorzichtig een schepje te nemen van dat prachtig opgemaakte bordje.

 

Het schepje verdwijnt in de kliko dat voor een mond moet doorgaan.

Ik zie een kauwende beweging in de vleesberg, en vervolgens komt er ook nog geluid uit.

“ Het is niet lekker “, zegt het jurylid waarna ik hem vervolgens nog een hap zie nemen. Zijn collega’s die natuurlijk niet willen afgaan zeggen ook nee de combinatie vis en maanzaad is niet goed!

Hoezo niet goed, waarom neem je dan een 2e hap? Allerlei vragen borrelen in mij naar boven.

Het bordje ziet er toch mooi uit, oke de portie is wat klein maar dat is Haute Cuisine. Dan ga je per definitie met honger de deur weer uit.

Maar zo’n mooi bordje een waar kunstwerk, door een amateur gemaakt?

Dat moet toch beloond worden?

 

Maakt een restaurant een kunstwerk van het eten, dan zal hem geen fijnproeverij worden verweten.

 

Eppo