5. feb, 2014

Doggy Style!

Vandaag zag ik er weer een, hij was te vies om aan te pakken.

Het liep langs mij, en ik kon nog net opzij springen, om aanraking te voorkomen. Brr dat scheelde maar een haartje.

Waar dit over gaat? Heeft u nog geen idee?

Je ziet ze soms elke dag wel een paar keer, kleine vieze hondjes!

Er zijn hondjes die klein zijn, en lief aardig aandoenlijk, en altijd schoon, dat zijn leuke diertjes.

Maar je hebt van die pluizige vieze naar hond ruikende viervoetertjes,

die te vies zijn om aan te pakken.

Ze hebben meestal halflang haar, worden nooit getrimd, en hebben een vacht die vol met allerlei vuil hangt. Meestal kun je aan de achterkant zien welke kleur de laatste ontlasting had, dit omdat het nog in ruime mate in de vacht aanwezig is.

 

Bah vieze hondjes ik hou er gewoonweg niet van, als ik ergens kom waar ze zo’n vies goor hondje hebben, springt deze altijd op mijn schoot.

Het dier voelt mijn walging, en schuurt zijn achterste nog even lekker tegen mijn broek aan. Dit levert mij direct een bruine vlek op, die zit op een plaats, waar je er liever niet mee gezien wordt.

Maar goed sociaal als ik ben doe ik of ik het hondje leuk vind, en aai hem maar een beetje.

Het hondje voelt een beetje plakkerig aan, en ik zie hoe mijn schone handen langzaam met een ondefinieerbare laag worden bedekt.

Brrr ik zal blij zijn als ik mijn handen kan wassen.

Misschien even naar het toilet gaan?

Nee toch maar niet, dan moet ik het vieze hondje optillen, en op de grond zetten. Alleen de gedachte al doet mij kokhalzen!

 

Ik probeer door mijn benen te bewegen, mijn schoot tot een hele instabiele ligplaats om te toveren.

Het hondje blijft gewoon liggen en rolt zich lekker op zijn rug.

Hij lijkt het wel lekker te vinden, om op zijn rug op mijn schoot te rollen.

Mijn broek ziet er inmiddels al niet meer uit.

Het hondje laat zich niet zo makkelijk wegjagen, wat ik ook probeer.

Dan maar het paardenmiddel, ik geef hem een duw, en het vieze hondje valt met een plof op de grond.

Ik zeg nog, “ach arm dier je lag net zo lekker!”

Het hondje kijkt mij vuil aan en laat zijn tanden zien, en als ik opsta hangt de hond direct aan mijn broekspijpen. Hinkend ga ik naar de deur,

en probeer de Pitbull van mijn been te schudden.

“De gastvrouw zegt nog, “dat doet hij anders nooit!”

Buiten neem ik de schade op, een gerafelde broek onder het kwijl, en restanten van uitwerpselen op een plaats, waar je het liever niet hebt.

 

Vieze hondjes? Driewerf Bah Bah Bah!

Eppo