1. okt, 2013

Niks doen hoe verder?

Het is al weer een halfjaar verder, Koos zit thuis op de bank.

Hij overdenkt zijn situatie, volgende week wordt hij uit zijn huis gezet wegens huurachterstand. Zijn vrienden hebben hem aangeraden een baantje te nemen, maar dat wil hij niet. Hij heeft nog nooit gewerkt en ‘dat gaat nu ook niet gebeuren’ denkt Koos.

Koos neemt een besluit, hij staat op pakt wat spullen in een rugzak en trekt de deur achter zich dicht. Hij besluit de uitzetting niet af te wachten.

‘Stik er maar in’ denkt Koos, ‘hou die troep maar’!

Hij loopt de straat uit, op zoek naar een slaapplaats voor de nacht.

Koos ziet een mooie brug waar hij onder kan liggen, er is tussen 2 betonnen pilaren een mooi plekje lekker in de luwte.

‘Als ik wat hout kan scoren maak ik een mooie hut, ga ik daar toch gewoon wonen’, denkt Koos!

 

Zo gezegd, zo gedaan, met wat pallethout maakt Koos een kleine, maar een winddichte hut. Zo woont hij voortaan onder de brug, ‘misschien wel veel beter’ denkt Koos.

De volgende ochtend is het ijskoud en hij wordt wakker, en voelt zich helemaal stijf. Hij heeft heel slecht geslapen, hij moet nog wel wat wennen aan zijn status als zwerver.

Koos kruipt zijn hut uit en gaat op weg naar het station, op zoek naar wat te eten, hij kijkt in elke vuilnisbak, o gelukkig een half broodje kaas, altijd lekker op de vroege ochtend. Het is zijn geluksdag, een beker met nog wat koffie erin lacht hem toe vanuit de vuilnisbak.

Zo komt Koos zijn dagen door, leven op de straat, leven van wat mensen weggooien Dat is zijn nieuwe wereld!

 

Koos kan er maar moeilijk aan wennen, de nachten zijn koud en vochtig, ook vind hij het moeilijk om aan voldoende eten te komen.

Hij beseft langzaam maar zeker, dat het geen pretje is om zo te moeten leven. Maar Koos is vastberaden om er iets van te maken.

Zo zwalkt hij door de straten, en plotseling wordt hij aangesproken door een jonge man met punkhaar, de man vraagt ‘heb je een vuurtje voor mij? Ze raken met elkaar aan de praat, Koos is blij dat iemand met hem praat. Het gesprek eindigt, en Koos krijgt een klein papieren zakje in zijn handen gedrukt. Voor als het koud is zegt de Jongeman.

Koos pakt het aan en loopt terug naar zijn hut.

 

De avond valt en Koos kruipt onder een paar oude kranten.

 

Eppo