5. sep, 2013

Big Boss!

De tweede kamer had het mooi voor elkaar, alles was geregeld.

Er was thee, er waren heerlijke versgebakken koekjes, en een schaaltje met verschillende chocolaatjes.

Maar helaas de kamerleden moesten wachten, wachten, en nog eens wachten. Helaas de visite bleef weg, en liet onze kamerleden met alle etenswaren zitten.

Wie was deze visite dan?

Het waren de in ons mooie landje gevestigde multinationals, die in ons landje grote vestigingen hebben.

Ze waren uitgenodigd door onze regering om eens te komen praten over het ontduiken van belasting.

U weet wel dat geld dat je wel op je loonstrook, maar nooit op je bankrekening ziet!

 

Arme kamerleden alles voor niets georganiseerd.

Wat had je dan gedacht stelletje sukkels, dat deze grote jongens gaan vertellen hoe ze hun boekhouding doen?

Ik zie het al voor mij, een directeur van een multinational met een kasboek bij Rutte op kantoor, ja meneer de president, goed meneer de president!

Wat een lulletjes lampekappen zitten er toch in onze regering, een meloen is nog slimmer.

Multinationals overleggen niet, zij bepalen wat er in ons land gebeurt en niet de overheid. Als zij de de belasting willen ontduiken, als zij van Nederland een belastingparadijs willen maken, dan doen ze dat gewoon.

 

De grote jongens van het bedrijfsleden gaan echt niet luisteren naar de overheid, als Rutte geluk heeft, mag hij op audiëntie komen bij de Raad van Bestuur van zo’n grote club.

De miljoenen die zij niet betalen, de producten die zij ons door de strot duwen, zij bepalen dat zelf.

Ze zijn natuurlijk niet achterlijk, zij weten heel goed dat ze er voor moeten waken een land niet helemaal leeg te plukken, anders hebben zij geen kopers meer voor hun producten.

Met het niet betaalde belasting geld worden er nieuwe investeringen gedaan en die helpen veel mensen aan het werk.

Iets wat onze huidige regering nog niet is gelukt!

 

Kunnen ze nog iets van leren in Den Haag!

 

Eppo