2. aug, 2013

De grote finale!

De familie Jousma is inmiddels aan het einde van hun vakantie gekomen.

Ze hebben zojuist hun hotel verlaten, en zijn aan de terugreis van hopelijk 17 uur begonnen.

Ze zijn lekker op weg richting het Noorden en na een paar uurtjes besluit de familie even te

pauzeren. Ze zijn gestopt op een echte Franse parkeerplaats, waar je geen normale toiletten hebt maar een gat in de grond. Aan de wand hangen 2 beugels om je vast te houden.

Fransen vinden dit kennelijk normaal, hoewel ze in hun eigen huizen ook gewone toiletten hebben.

Maar goed moeder Nelleke moest nodig, en ze heeft al haar moed verzamelt om het vieze toilet hok in te gaan.

Eenmaal binnen stinkt het ontzettend, en zwermen zwarte strontvliegen gaan steeds op haar hoofd zitten, moeder slaat met haar handen continu om zich heen.

Maar goed de nood is hoog, en Nelleke laat haar broek zakken en grijpt de beugels vast, zij laat zich een beetje achterover leunen en doet haar behoefte.

Ze is bijna klaar en ze hoort een getik, 'wat is dat' Nelleke kijkt naar de muur waar het geluid vandaan komt. Ze ziet nog net dat de schroeven van de beugels uit de muur glijden, en het volgende moment valt ze achterover in de berg menselijke uitwerpselen van ongeveer 200 personen die eerder die dag zijn geweest.

Moeder Nelleke schreeuwt het uit en krabbelt overeind, alles zit onder de stront, haar jurk, haar rug, alles. Het stinkt enorm, ze loopt naar buiten toe waar een verbaasde menigte mensen haar aankijkt alsof ze van een andere planeet komt.

Vader ziet haar aankomen en roept wat is er gebeurt? Alsof dat nog uitleg nodig heeft, getuige haar bruine achterkant. 'Ik.. ik... ben gevallen in het toilet' huilt Nelleke, de zwermen vliegen van zich afslaand. 'Zo kun je de auto niet in' bromt vader Ben.

'Hoezo niet'!!! Moeder kijkt hulpeloos alsof ze in een vreemd land zal worden achtergelaten.

' Nou ja ik bedoel' stamelt vader Ben, 'je bent een beetje vies geworden'.

' Ja dat haalt je de koekoek' moeder wordt nu echt boos, ' ik heb schone kleren nodig'.

Vader pakt snel de koffer en haalt een joggingpak te voorschijn, tussen 2 auto's in en met een paar Jerrycans water wordt de schade beperkt.

Moeder voelt zich nog wel vies maar het gaat nu wat beter, de strontjurk verdwijnt in een afvalbak, en niet veel later zijn ze weer onderweg naar huis.

Alles wat mis kon gaan, ging mis deze vakantie, het lijkt wel of er een vloek op ruste.

Vader denkt bij zichzelf, ' Frankrijk, dat nooit meer'.

Moeder denkt alleen maar aan een warme douche, om de laatste restjes stront uit haar oren te wassen. En de kinderen Popke en Diewke willen maar een ding, en dat is thuis zijn.

Na een kleine 16 uur rijden rijden ze eindelijk hun straat in Leeuwarden weer binnen.

Een buurman komt naar buiten en vraagt' leuk dat jullie weer thuis zijn, hebben jullie het leuk gehad'?

 

Op dat moment wil moeder iets zeggen, maar vader valt haar in de rede en zegt ' het was een vakantie om nooit te vergeten'!

 

Eppo