31. jul, 2013

De laatste keer!

‘Dit was verdomme de laatste keer’ zegt vader Ben.

‘Ik ga niet meer naar zo’n stomme Franse camping toe’.

‘We zullen toch wat moeten,’ moeder Nelleke doelt op een slaapplaats voor de komende nacht.

Het gezin Jousma rijdt met de auto door Frankrijk na het camping incident, en omdat ze nog een volle week vakantie hebben, zijn ze op zoek naar een alternatieve slaapplaats, want hun mooie tent met toebehoren is niet meer.

Het wordt al later en later, en de zon begint al te zakken. Ze rijden een klein Frans stadje in, en stoppen op een parkeerplaats net buiten het centrum.

Dochter Diewke vraagt? ‘Gaan we een hotel zoeken’?

‘Een hotel’? Vader kijkt haar aan of hij het in Keulen hoort donderen, ‘weet jij wel hoe duur dat is’?

‘We zullen toch iets moeten,’zegt moeder Nelleke. ‘Zo kan het ook niet’.

‘Vannacht slapen we gewoon in de auto’, zegt Ben, ‘we moeten een beetje op onze centen passen’. Zoon Popke wilde dat hij weer thuis was, hij is helemaal klaar met deze vakantie.

Maar nee hoor vaders wil is wet, en in de avond maakt de familie zich klaar voor de nacht. Ze liggen net dicht tegen elkaar aan in de auto, wanneer vader Ben eruit moet om te plassen. Op zijn sokken strompelt Ben naar de dichtstbijzijnde bosjes toe, en net als hij zijn straal laat lopen, hoort hij een zware stem achter hem. Pardon monsieur! Van schrik draait Ben zich om, en dat terwijl hij gewoon doorplast, maar nu tegen een politie agent aan. Ben kan wel door de grond zakken. Boos pakt de politie man zijn boeien, en neemt Ben mee naar het bureau. Daar wordt hij in de cel gezet, en wordt hem verteld dat hij morgen ochtend wordt verhoord. Intussen vraagt moeder Nelleke zich af waar haar man blijft, na wat navraag hoort ze van een lokale bewoner dat haar man is afgevoerd naar het politie bureau. ´Oh mijn God, wat heeft hij nu weer gedaan!´zucht ze.

De volgende ochtend gaat het gezin al vroeg naar het politie bureau, Ben komt naar buiten, en heeft in zijn rechterhand de boete voor het wildplassen, en in de linkerhand de boete voor het onderzeiken van een politieman.

´Ik ga nu echt naar huis´, ik heb genoeg van die stomme Fransen´, zucht vader Ben, ´laten we naar huis gaan´.

Terwijl de familie alvast richting de auto gaat, zegt vader Ben ´ik moet nog even geld halen´. Niet veel later staat vader Ben voor een pinapparaat, hij ziet dat het apparaat defect is. Gelukkig is daar die vriendelijke jongeman, die aanbied om hem naar een ander pinapparaat te brengen. Vader loopt met de jonge man mee, eenmaal bij het pinapparaat aangekomen stopt hij het pasje in de gleuf, alhoewel deze er een beetje vreemd uitziet. ´Ach het is een stom Frans apparaat´, denkt Ben, hij pakt zijn geld en loopt naar de auto terug.

 

Ze vertrekken direct, de bestemming, een hotel aan de Cote Azur!

 

Eppo