29. jul, 2013

Het Kamp!

De famillie Jousma staat nu sinds een paar dagen op de legbatterij in de Ardeche, het is prachtig weer, en de temperaturen overschrijden dagelijks de 30 graden celsius.

Gelukkig is het zwembad een koele oase in deze hitte, tenminste als je een plek kan vinden om erin te springen zonder iemand te raken.

Verschrikkelijk wat een drukte, het lijkt wel of iedereen van de Camping tegelijk in het zwembad wil?

Nou dan maar niet springen en via het trapje erin, dat gaat in ieder geval zonder iemand letsel toe te brengen.

Als de Jousmaatjes eenmaal in het water zijn, voelen ze de verkwikkende werking van het koele water. Vader Ben heeft zijn goede humeur weer helemaal terug en spettert moeder Nelleke nat, dochter Diewke heeft een beker meegenomen, en al gauw is het gezin gezellig bezig om zich lekker te verkoelen.

Totdat vader Ben besluit om toch een van zijn befaamde bommetjes te gaan doen. Moeder zegt nog, ‘doe het niet Ben het is te druk,’maar Ben laat zich niet weerhouden en springt met verve van de badrand af.

Hij springt omhoog 1 been gestrekt, en de ander vastgehouden met de knie tegen zijn borst aan, zo land hij vol op de rug van een medekampeerder.

Een schreeuw, een plons, en kort daarna zijn de omstanders bezig om de gewonde uit het water te krijgen.

Gelukkig blijft het bij een blauwe plek en wat spierpijn, de verwondingen vallen gelukkig mee.

Vader Ben, schaamt zich rot en voelt zich heel klein. Ten overstaan van de hele camping voor schut staan valt niet mee, hij trekt zich maar liever terug in de tent. Moeder Nelleke en de kinderen, hebben ook genoeg van het overvolle zwembad, en gaan ook terug naar hun compound.

De volgende dag besluit de familie om een dagje van de camping af te gaan.

Even fijn het plaatselijk stadsschoon gaan bewonderen, is de bedoeling.

Zoon Popke besluit om tijdens de wandeling foto’s te maken, en wat is er nou mooier om je eigen familie op de gevoelige plaat te zetten.

Vader Ben stelt voor om wat te gaan eten in een restaurant, natuurlijk bestelt hij weer iets lokaals, en s’ avonds is het een komen en gaan, van de tent naar het toilet en weer terug. Vaders spijsvertering is van slag, en het zal nog wel een paar dagen duren voordat dit weer normaal is.

Buisjes vol Diarree remmers slikt vader Ben, en tegen de avond lijkt het wel weer of hij zich wat beter voelt.

Opeens voelt hij een klein beetje aandrang, ‘ach vast een windje’denkt vader Ben, maar het windje blijkt een enorme storm en al snel rent vader met volle broek over de camping naar het toilet gebouw.

Moeder Nelleke snelt zich met verschoning naar haar getergde man, om hem te helpen, daar zit hij als een zielig vogeltje op de pot, met stront langs de binnenkant van zijn benen, recht in zijn schoenen gelopen.

Gelukkig had hij sandalen aan!

 

Eppo