25. jul, 2013

Exodus!

De grote jaarlijkse trek van mensen is weer begonnen, hele volksstammen verlaten ons land en gaan naar hun vakantie oorden.

Weet ik hoeveel auto’s staan er in lange files naar het Zuiden, want ja als de buurman naar het Zuiden gaat moet ik ook! Een mens is tenslotte een kuddedier.

Zo ook de familie Jousma uit Leeuwarden, met man en macht is de auto afgepakt en beladen alsof het een kameel betreft. Daarna met zijn allen in het stuk blik gekropen en richting het Zuiden gereden.

Vader Ben, moeder Nelleke en zoon Popke en dochter Diewke.

Ze zijn al een lekker stuk onderweg, Belgie achter hun gelaten, en inmiddels op weg in Frankrijk via Parijs naar het Zuiden.

Het duurde niet zo heel lang of de eerste file diende zich al aan, Vader zucht

‘ben ik daarvoor vannacht om 3.00 uur vertrokken’?

Inmiddels staan ze al 3 uur in een langzaam rijdende file, plotseling doemt er een parkeerplaats op, ‘he he’ zegt Ben ‘gelukkig we kunnen effe uitblazen’.

Eenmaal op de overvolle parkeerplaats aangekomen, en een plekje veroverd

wordt in een rap tempo de kofferbak van de auto leeggehaald.

Moeder Nelleke zucht en zegt ‘waarom moet de camping tafel altijd onderin de kofferbak kan dat nou niet anders’?

Deze tekst werkt als een rode lap op een stier bij Vader Ben, hij briest ‘natuurlijk niet, anders past het er toch nooit in’?

‘Het is altijd hetzelfde’ schreeuwt hij verder, ‘ik moet altijd alleen de auto laden en jij hebt altijd alleen maar commentaar’.

Bekvechtend gaan ze verder met opbouwen van de tijdelijke campingplaats, alles moet eruit want vader wil niet op een houten parkeerplaats bank zitten, hij wil op zijn luxe campingstoel plaatsnemen, het is tenslotte vakantie.

De kids hebben ondertussen een goed heenkomen gezocht, even weg van het gekibbel van hun ouders.

Moeder zet zwijgend de koffie op tafel, en schenkt deze in de gereedstaande kopjes. Vader drinkt met een norse blik zijn koffie.

‘Hij heeft hier het hele jaar hard voor gewerkt, en wat krijg je? Stank voor dank’!

Na de koffie moet de mini camping worden opgebroken en alles weer in de auto worden gedaan.

Vader roept ‘Popke, Diewke kom even helpen.

De kinderen komen al aangesneld, en vader doet een stap achteruit.

Had hij dit maar nooit gedaan, Ben verliest zijn evenwicht, valt achterover op de campingtafel die zijn val breekt, doordat de tafel wordt geraakt schiet de koffiepot door de lucht en land op de motorkap van de auto,  daarbij een grote deuk achterlatend.’ Gotverr’…..schreeuwt Ben en krabbelt overeind, hij schreeuwt ‘iedereen nu de auto in’, en niet veel later rijden ze weer weg.

Na een paar kilometer zegt vader Ben, ‘ik ruik stront’. Op dat moment kijkt hij door de stuurkolom naar de pedalen bij zijn voeten, en ziet een lekkere bruine klont op het rem pedaal prijken!

 

‘Voorlopig stop ik niet’ denkt vader Ben, en trapt het gaspedaal nog eens goed in!

 

Eppo