28. mei, 2013

Het Unieke Oostblok!

Vorige week was ik met mijn Oom Kees op vakantie, dit was op zich al een unieke gebeurtenis omdat dit nog nooit eerder was vertoond.

Hoe krijg je twee Kuipers bij elkaar, die voor de gewoonte hebben, om van alles en iedereen de humor te zien.

Onder normale omstandigheden kan dit catastrofaal uitpakken, maar in “The Middle Of Nowhere” op een berg in Polen, kan dit niet zo veel last.

Dagelijks waren wij onderweg met de Mazda 323 F van Kees, om maar zoveel mogelijk te zien van het prachtige landschap en zijn soms bijzondere bewoners.

Bent u wel eens gestopt om de Tom Tom in te stellen? Vast wel!

Gebeurde het toen ook dat er een Oostblokker aan uw raam kwam om in onvervalst Pools een heel relaas af te steken, al dan niet met een enorme walm van goedkope Wodka uit zijn mond? Vast niet, maar het overkwam ons, een waterval van Poolse woorden teisterden onze trommelvliezen, hopende dat er een stilte zou vallen om “beleefd als wij zijn”, te kunnen zeggen Dobre Zenja hetgeen tot ziens betekend!

Dit was een van de vele incidenten die wij afgelopen week meemaakten.

 

Op een middag tijdens een regenbui reden wij door een plaats in Zuid Polen, die helaas niet het predikaat pittoresk krijgt, maar eerder Sovjet Bunker stad genoemd mocht worden. Wij reden door de stad heen proberende om de vele gaten in de weg te ontwijken, hetgeen meestal niet goed lukte. Al snel kregen wij door dat het leuk was om lekker door de vele diepe plassen te rijden, waardoor het trottoir overspoelde met modderig regenwater. Als echte kwajongens reden wij steeds door de plassen en we moesten steeds lachen om de enorme golven die wij maakten met de Mazda.

Tot opeens de ultieme kans! Ik roep Kees, ‘naar rechts’. Kees zag de kans ook en reed door een diepe plas modderwater, het was jammer voor de jongeman op het trottoir, in de spiegel zag ik hem heel beteuterd naar zijn natte broek kijken.

Wij moesten enorm lachen, niets is mooier als leedvermaak.

Ik denk dat wij er later behoorlijk voor gestrafd zijn!

 

Toen wij later een paar uitstapjes gingen doen, begon het gezeur.

De kabelbaan ging niet hoger als 1600 meter i.v.m. slechte weer bovenop de berg.

Wij dachten slim te zijn, ‘kom we gaan naar de ijsgrotten’ helaas na het beklimmen van een halve berg kregen we te horen dat de grot gesloten was.

Ik heb mij toen wel afgevraagd, hadden we maar niet door die plas……………?

Ach nee het was veel te leuk om toch te doen! Zo vlogen de dagen voorbij, we hebben heel veel kilometers gemaakt door Polen en Slowakije, en enorm gelachen en ons verbaasd over de vele bijzondere dingen, die daar nu nog steeds te zien zijn.

Zelfgemaakte tractoren, ze zijn er nog, al wordt het nu wel snel minder!

Vroeger zette men een bankstel op een aanhanger achter de zelfbouw tractor, en gingen de mensen uit rijden. De Beverly Hill Billy’s waren er niets bij!

Er was toen nog weinig, maar de vindingrijkheid van de mensen was enorm.

Ook verbaasden wij ons over de wegen, zo was de weg mooi glad, en zo werd je weer gelanceerd, en moest je zigzaggend over de weg om de gaten te ontwijken.

Een spoorweg overgang moet je in het Oostblok ook heel rustig naderen, anders klap je dwars door je schokbrekers heen, omdat de rails 15 cm boven het wegdek uitsteken.

 

Ach……. wij hebben verkeersdrempels!

 

Eppo