14. mei, 2013

Lekker smikkelen

De Verenigde Naties heeft het ei van Columbus gevonden, in hun strijd tegen de honger in de wereld.

Mensen moeten meer insecten gaan eten, in sommige landen doen ze dit al maar het zal niet lang meer duren of wij gaan over tot het consumeren van geleedpotigen.

Er is dan ook veel voor te zeggen, runderen moeten wel 8 kilo voedsel eten om dit naar 1 kilo vlees om te zetten, daarnaast stoten ze broeikas gassen uit, hetgeen het milieu niet ten goede komt.

Insecten kunnen 2 kilo voedsel omzetten in 1 kilo delicatesse.

Daarnaast stoten ze heel weinig broeikasgas uit, heeft u wel eens een wind van een spin geroken? Nee toch? Dat zegt genoeg lijkt mij.

Daarnaast kunnen insecten zich voeden met allerlei afvalstoffen, zoals mest en dode dieren e.d.

Krijgt u al trek? Nou denk er eens over na om heerlijke maden, die zich hebben gevoed met een kadaver van een hert te eten. Gekookt in zout water smaken ze net als garnalen. En met de juiste dressing een perfecte basis voor een cocktail.

 

Wat dacht u van een spinnen soepje vooraf, lekker met balletjes van gemalen spinnelijfjes gegarneerd met gefrituurde spinnepootjes, die als een knisperige delicatesse in je soepkom drijven.

Daarna een amuse van koolrups, deze fluweelzachte groene beestjes zijn heerlijk met een dressing van honing mayonaise.

Als hoofdgerecht nemen we de klassieker, gefrituurde sprinkhaan, gemarineerd in een marinade van zoete ketjap, knoflook en koriander. Super lekker.

Toetje maken we van vliegenijs, dat is eigenlijk ijs van vanille, waar vliegen hun eitjes in hebben gelegd. Bij iedere bite proef je de romige ijssmaak, met een korrelige nasmaak op  de tong verrukkelijk gewoon.

 

Voortaan als we de vliegenmepper met succes hebben gebruikt verdwijnt het geplette stukje eiwit niet in de vuilbak maar gewoon lekker in de mond.

Vliegen zo uit de lucht direct naar je mond, heerlijk toch?

Of bladluis op onze tuinplanten? Die lik je er zo vanaf!

Een vette kruispin zo uit zijn web getrokken, moddervet van een vliegenrijke zomer,

een sensatie gewoon.

Kleine pissebedden zo levend in de mond en gecrasht tussen de kiezen, eerst gekriebel op de tong, wat later overgaat in een walhalla van kleine harde stukjes, gelardeerd door een romige creme, met een iets bittere nasmaak.

Super lekker allemaal, voortaan zien we hele gezinnen zelf gevangen insecten eten in de parken en bossen. Weg met de saaie picknick mand, eten vang je voortaan zelf.

Zo komen we mooi van onze van onze kwelgeesten af en we profiteren van milieuverantwoorde proteïne.

 

Ik stop nu met schrijven want ik ga zo eerst even langs de Mac!

 

Eppo