13. mei, 2013

Irritritus!

Op dit moment loopt er een reclame spot voor een grote elektronika keten.

Is dat bijzonder? Nee dat niet, maar deze spot heeft een hoog irritatie gehalte.

Het gaat over een actie van dit bedrijf, en het wordt aangekondigd door een vreselijke bedrijfsleider, die op een zielig klein paardje doet of hij Alexander de Grote is.

Het arme paardje voelt zich toch al niet zo prettig, voor een dergelijke grote groep elektronika verkopers. Maar met een bedrijfsleider op je rug moet het vreselijk zijn.

Zeker als je als paard gewend bent dat het onderdeel wat nu op je rug zit, normaal tussen je achterpoten hangt!

Waarom doen bedrijven dit? Denken ze nu echt dat, als je maar irritant genoeg bent, mensen meer gaan kopen? Ik kan mij dit niet voorstellen!

Maar goed tot overmaat van ramp moet het paardje ook nog steigeren met het lompe gewicht op zijn rug. Arm dier, grote vent op een minipaardje schande gewoon!

 

Enige tijd geleden maakte dit bedrijf zich ook al schuldig aan irritante reclame, toen was het met een aan lager wal geraakte cabaretier, die heel hard riep ‘dit is mijn winkel’!

Hoe gek moet je zijn om dit voor het oog van de natie op tv te verklaren, “dit is mijn winkel”? Niemand neemt je ooit nog serieus na een dergelijke uiting van liefde!

Maar goed, een goed gevulde beurs laat een aap dansen, dus een cabaretier zeker!

Na deze reclame uiting heb ik niets meer van de goede man vernomen, maar dat zegt natuurlijk niet zoveel.

Helaas moet ik zeggen het gaat deze elektronika gigant kennelijk goed, dus zullen zij waarschijnlijk nog niet stoppen met hun irritante gewouwel!

 

Reclame, irritanter is er soms niet, zeker als je net lekker een film zit te kijken.

Onderbrekingen van meer dan 10 minuten zijn geen uitzondering.

Buitengewoon vervelend allemaal, maar de reclame boodschappen zelf zijn het meest irritant, ze hebben wel een boodschap maar geen inhoud kent u dat?

Ze zijn dan ook bedoelt om hersenen te spoelen, de boodschap moet onbewust blijven hangen. Tenminste dat is de bedoeling.

En het is echt waar het lukt ze ook nog! Soms als je door de stad loopt, en je ziet een bepaalde kleur denk je soms ook aan een bepaald product.

Misschien wordt het tijd om inbreuk in iemands hersenpan strafbaar te stellen?

Dat gaat natuurlijk niet gebeuren, anders wordt het een zootje.

Zie de eerste rechtzaak al tegemoet, “de beschuldiging luidt, plaatsnemen in het brein van”…….! Dat zou pas echt belachelijk zijn.

 

Het meest irritante van dit verhaal is, dat het waarschijnlijk nooit zal stoppen!

 

Eppo