10. mei, 2013

Telefoonterreur!

Tegenwoordig hebben de mensen het gevoel dat je altijd bereikbaar moet zijn, iedereen loopt met van die kastjes tegen het oor aan.

Overal waar je komt hoor je mobieltjes afgaan, en mensen tegen elkaar schreeuwen.

Als iemand tegen een mobieltje praat wordt er vaak geschreeuwd, het lijkt wel zo te moeten, en het gekke is, iedereen lijkt dit wel normaal te vinden.

Soms loop je ergens en wordt je bijna van de sokken gereden, door een fietser die aan het bellen is. Meestal schrikken ze en zijn ze nog boos ook, omdat je bijna tegen hun aanloopt. De omgekeerde mobiele wereld dus.

In treinen worden gesprekken meestal op een dergelijke toonhoogte gevoerd, dat je het gesprek letterlijk kunt volgen, zelfs de schreeuwer aan de andere kant kun je goed verstaan. Ach het nodige is hier over gezegd en geschreven, het is gewoon een ergernis.

 

Wat ook een vorm van telefoonterreur is, zijn de telefoontjes van een werkgever aan zijn werknemer op zijn/haar vrije dag.

Ikzelf heb daar nooit last van, waarschijnlijk omdat mijn mobiel thuis vaak uitstaat, en mensen kennelijk een soort van vaste lijnen vrees hebben, waardoor het bellen via de vaste telefoon alleen voorbehouden is aan echte vrienden en familie.

Vaste lijnen vrees, wat zou dat toch zijn? Ik stel mij een notoire mobiele beller voor die iemand wil bellen, hij pakt zijn mobiel en zoekt de betreffende persoon op.

Dan gooit hij van schrik zijn toestel tegen de muur kapot, en loopt met een vooruit gestoken crusifix langzaam naar de restanten van zijn toestel.

Gooit nog wat knoflook olie in de richting van zijn gecraste lieveling, en durft dan voorzichtig zijn simkaart op te pakken en in een reserve toestel te doen.

“Hoe komt dit vaste nummer op mijn simkaart”? “Dat is werk van de duivel”.

“Ik heb het er niet ingezet?” Dit zijn zo de gedachten die door zijn hoofd spoken!

 

De Mobile Lover was vergeten, dat zijn bijzonder uiterst geavanceerde stukje zwaar onderbetaalde techniek, in staat was om zelf nummers op te slaan.

Dit soort mobieltjes kunnen bijna alles, het enigste waar ze kennelijk niet tegen kunnen is een crash tegen de muur.

Wellicht komen er binnenkort nog hufterproof varianten op de markt?

Maar goed waar komt de vrees voor vaste nummers vandaan?

Ons brein is een soort van computer, als je maar lang genoeg mobiele nummers ziet ga je dit als normaal ervaren. Je vergeet dat er in de oertijd ook nog een andere manier van bellen was! Dus als je een vast nummer ziet, schrik je ervan!

Is dat logisch? Ja als je compleet gestoord bent wel! Maar gelukkig zijn de meeste mensen normaal, of wat daar voor doorgaat.

Mobieltjes zijn voor de meesten een verrijking van hun leven, mits je ze normaal gebruikt. Zet het ding s’ nachts als je op bed ligt gewoon eens uit.

Mensen die dit niet durven, verzinnen allerlei smoezen om dit maar niet te hoeven doen.

Allerlei uitvluchten zoals “stel je voor dat er iets gebeurt met een familie lid” of “stel dat er iets gebeurt en ze kunnen mij niet bellen”?

 

En wat dan nog? Ik blijf dan liever slapen, en hoor het de volgende dag wel!

 

Eppo