25. mrt, 2013

Oud zijn!

Als mensen oud zijn en niet meer voor zichzelf kunnen zorgen, is er gelukkig een opvang in de vorm van een verzorgingstehuis.

Daar zijn gemotiveerde en uitstekend opgeleide mensen, die voor de ouderen kunnen zorgen. Een van hen is Rosa een ervaren van oorsprong verpleegkundige, die een bewuste keus heeft gemaakt om in een verzorgingstehuis te gaan werken.

Rosa is een vrolijke meid die altijd lol heeft in haar werk en graag met haar collega’s

een lolletje maakt.

Ook is zij nooit te beroerd om collega’s te helpen.

Op een mooie avond is zij aan het werk in de huiskamer, zoals de ruimte heet waar de behoeftige oudjes overdag verblijven.

 

Collega Christien vraagt aan Rosa, ‘wil jij mevrouw van der Steeg even naar bed brengen’? ‘Tuurlijk doe ik even’ zegt Rosa, en pakt de rolstoel vast en rijd de patient naar haar kamer toe. Daar aangekomen kleed zij mevrouw van der Steeg uit en trekt haar pyama aan. Eenmaal in bed gelegen, doet zij het gebit uit, en legt dit in een bakje op het nachtkastje. “Zo klaar is Kees” denkt Rosa, terwijl zij terug de gang op loopt.

Daarbij passeerd ze de personeelsruimte en praat nog even wat met de aldaar aanwezige collega’s, en loopt daarna weer terug naar de huiskamer.

Christien vraagt, ‘ jij zou mevrouw van der Steeg toch naar bed brengen’?

‘Heb ik al gedaan’ zegt Rosa. ‘Nou ik denk het niet ze zit hier nog’ lacht Christien.

Rosa kijkt rond en schrikt, begint onbedaarlijk te lachen, al hikkend van de lach zegt ze,

‘o jee ik heb mevrouw Rood in het bed van mevrouw van der Steeg gelegd’, ondanks de fout stikt ze van de lach. ‘Ik ga snel mijn fout herstellen’ lacht Rosa tegen Christien, snel voordat iemand erachter komt.

 

Zo gezegd zo gedaan, Rosa gaat terug naar mevr. Van der Steeg in het verkeerde bed.

Neemt haar mee naar haar eigen kamer, en legt haar daar in eigen pyama, in haar eigen bed. Hierna mevr. Rood opgepakt en uitgekleed, pyama aan en in haar eigen bed gelegd.

‘O jee haar gebit’ denkt Rosa, terwijl ze de valse tanden uit de mond van mevrouw Rood haalt en in het bakje legt. Op het moment dat ze de tanden in het bakje loslaat slaat de schrik haar om het hart. Nu liggen er 2 gebitten in het bakje! Van wie is welk gebit?

Rosa kiest er snel een uit en brengt deze naar de kamer van mevr. Van der Steeg.

Gelukkig haar dienst zit er op, en nu kan ze eindelijk naar huis, ‘ik ben toe aan een borrel’ denkt ze terwijl ze naar huis rijdt’.

 

Een paar weken later is het incident alweer verbannen, naar het niveau van een pesterijtje in de personeelskamer.

Bij de receptie werkt vandaag Diana die de zoon van mevr. Rood begroet aan de balie.

´Gaat u lekker met uw moeder op pad vandaag´? Vraagt Diana belangstellend?

‘Ja hoor ik kom haar lekker even ophalen’ lacht de zoon van mevr. Rood.

Hij loopt verder naar de kamer van zijn moeder, die al klaar zit in haar rolstoel, wachtend

tot ze wordt opgehaald. Zwijgend rijdt dhr. Rood zijn moeder richting de uitgang.

Bij de receptie vraagt Diana, ‘gaat u nog iets speciaals doen vandaag’?

Dhr. Rood zegt, ‘ach even langs de tandtechnieker voor gebit van Moeder’.

‘Zij klaagt al weken over pijn in haar mond’ zegt dhr Rood. ‘En wat denkt u, loopt ze met een slecht passend gebit rond’, ‘haar hele tandvlees was ontstoken’, zegt dhr Rood verontwaardigd! ‘Die kunstgebitten boer is nog niet klaar met mij’!

 

Diana schrikt even, en moet denken aan het incident wat ze heeft gehoord in de personeelskamer. Ze besluit wijselijk om haar mond te houden!

 

Eppo