Mijn krabbels

7. aug, 2018

Wat een toestand, u heeft er vast wel iets over gelezen.
Sterker u kunt er eigenlijk niet meer omheen.
Het zout rukt op, en daarmee bedoel ik het zoute water uit de zee vandaan.
Door het droge weer is er te weinig zoet water in de rivieren, en krijgt zeewater de kans om landinwaarts de rivier in te stromen.
En dat is best heftig, het is slecht voor land en tuinbouw, onze gewassen zijn gewoon aan het verzilten. En dat is niet goed.
Maar er zijn toch nog wel positieve kantjes aan dit gebeuren.
Stelt u zich eens voor zout water in onze sloten en kanalen.
Als sportvisser zie ik kansen, wat dacht u van Haring vangen gewoon bij u om de hoek? Altijd maar dat gezever over hoe zout alles wordt en altijd maar kommer en kwel.

Nee zie gewoon de kansen, blijf positief het wordt geweldig.
Zout water zorgt voor een zilte zeelucht, muggen gedijen er niet in.
En zout water zit vol met heerlijk zeebanket, Oesters, Mosselen en Scampi's gewoon uit de grachten. Vang eens een heerlijke Tong of Schol voor het avondeten. En wat dacht u van die scholen Kabeljauw die ons binnenwater intrekt. Natuurlijk ook uitkijken voor Haaien, maar dat hoort er nu eenmaal bij.
Het is allemaal niet zo heel erg, als het nieuws ons wil doen geloven.
Vroeger toen Nederland nog louter bestond uit eilandjes in open zee, was het niet anders. Men leefde toen van visvangst en een beetje landbouw.
Deze tijd komt nu gewoon weer terug, wij worden weer een volledig land aan zee. Met akkers vol met Zeekraal en Lamsoren, i.p.v. Bloemkool en Winterpeen.

Mother Nature strikes back, dat kun je wel stellen, zilt is het nieuwe werkwoord.
En zo zal geschieden, ik zal het op de voet blijven volgen.
Terwijl ik dit schrijf zie ik wolken zich samenpakken in de lucht.
Een mevrouw op tv zegt dat het weer gaat omslaan, we krijgen regen en koeler weer.
Nee toch? Het zal toch niet? Regen zoet water? Maar dan blijft het zoals het is?
Het is niet anders, het gaat echt gebeuren er komt koeler weer.
Oke niks aan te doen, maar ik zie ook daarin wel nieuwe kansen.
Het is natuurlijk geen ramp, onze boeren schreeuwen om regen.
Maar toch, het is wel jammer, het was zo mooi geweest!
En toch zie ik ook hierin wel weer de voordelen, lekker zoet water vlak om de hoek................vissen.......!

Eppo

 

Afbeeldingsresultaat
 voor zout

12. jul, 2018

Kan mij er wel druk over maken maar dat helpt waarschijnlijk niet.
En toch het gebeurt, en we doen er niks tegen?
Waar ik mij een beetje boos over maak is het volgende.
Misschien was het u niet opgevallen? Maar bij de Formule 1 zie je ze al niet meer. Waarover dit gaat? Het verdwijnen van Pitspoezen, Ronde missen en alle andere soorten openbare vertoningen, waarbij de boel wordt opgeleukt met leuke jonge dames in passende kledij.
De Formule 1 is al gezwicht voor het feministisch blok, dat vind dat meisjes zich niet mogen laten zien bij een auto race.
Ik denk dan waarom? Denken die feministen soms dat het leuk is om Formule 1 te kijken, en dan alleen maar lelijke coureurs te zien?
Het idee was toch altijd als de man een wedstrijd wint, zal een schone maagd aan zijn zijde staan? Wat is daar mis mee?
Het is een traditie van voor de middeleeuwen, de winnaar krijgt alles.

Maar nu verdwijnt deze mooie traditie, boze tongen spreken van vleeskeuringen, en dat mag natuurlijk niet meer.
In mijn optiek is er helemaal niets mis met vleeskeuringen! Sterker nog als ze niet zouden bestaan kunnen we nooit meer barbecueën.
Daar moet je toch niet aan denken? Gelukkig heeft de Tour de France de
rondemiss nog wel. Wat is er nou mooier na een dag hard fietsen om een kus te krijgen van een leuke dame? Helemaal niets toch? Maar ook bij het wielrennen wordt al geijverd om de dames weg te krijgen.
Wat zijn dat voor mensen die deze traditie zo graag weg willen hebben?
Waarschijnlijk spuuglelijke oude heksen, die zelf maar al te graag Miss Broek in Waterland hadden willen worden. Maar het niet konden worden, omdat ze alleen bij donker weer naar buiten mochten. Omdat anders de zon zou verdwijnen. Tja dan is het zuur als een ander een zonnestraaltje mag zijn.

Maar ik vind dat geen reden om de rondemiss te laten verdwijnen.
Ook over de voetbaltribunes wordt al gesproken over vrouwen als lustobject.
Nou en! Laat ze, deze dames doen dit geheel vrijwillig. En zoals de lelijke met harige wratten bedekte types ook het recht hebben om er zo bij mogen lopen. Hebben de mooiere exemplaren deze rechtspositie ook! Rondemiss zijn is een erebaantje waar menig meisje van droomt. Dus laat ze toch!
Als je het niet aan kunt zien, kijk dan vooral niet. Dan heb je er ook geen last van! Seksistisch? Who cares!

Als je schoonheid niet aan kunt zien, tel dan eerst tot 10!

Eppo

 

Afbeeldingsresultaat
 voor pitspoezen cartoon

5. jul, 2018

Voor zover het u nog niet is opgevallen, het is al een tijdje droog in Nederland.
Geen regen gevallen de laatste tijd, het droogste jaar sinds Sint Juttemis.
Ga er maar aanstaan, hoe gaan we hier mee om?
Als ik op de een of andere manier in een situatie kom die mijn welzijn bedreigt, schiet ik altijd in de survival modus.
Overleven is dan het credo, en dan dwing ik mijzelf om rustig te blijven, en goed na te denken over iedere stap die ik doe.
Bij extreme droogte moet je goed nadenken over je water gebruik.
Normaal gesproken leven we in een Hoorn van Overvloed als het gaat om water. Meestal valt er zoveel dat we al snel, als een gek alles in zee moeten gaan pompen. Maar nu is het anders, echt heel anders.
Ik houd angstvallig het waterpeil in de sloten en het IJsselmeer in de gaten.
Stond het gisteren nog hoger? En is het nu gezakt? Het gaat snel met zo'n verzengende zon boven de grote plas.

Maar tot nu toe nog geen angst, zolang ik nog geen afdaling hoef te maken aan de oever om nat te worden, valt het reuze mee.
Maar wat doe ik thuis om water te besparen?
Het maatglas is sinds kort mijn grootste vriend, ik meet iedere slokje water.
Wij nemen precies afgepast hetgeen wat we nodig hebben om te overleven.
In de ochtend bij de wastafel maken we de washand maar 1x nat, 2 washandjes om precies te zijn.
Een voor ons gezicht en eentje voor de delen van het lichaam die weinig daglicht krijgen.
Ben nog aan het uittesten of we meerdere dagen kunnen doen met een nat washandje, maar het vervelende is dat deze gedurende de dag weer opdroogt.
Misschien als ik hem in de koelkast bewaar? In een plastic zakje?

Toilet doorspoelen doen wij nog maar 1x per week, u staat verbaast hoe snel je aan de lucht went. In heb begin is het vervelend, maar naderhand raak je gewend aan de odeur van lichaamseigen afvalstoffen.
En je spaart water, daar gaat het tenslotte om.
Ik moet er toch echt niet aan denken dat ik straks degene ben die de laatste liter uit de kraan over mijn body laat lopen.
En het is een kleine moeite. Besparen klinkt ingewikkeld maar is best te doen.
Mijn wasmachine is grootverbruiker, maar ik heb hem van de kraan afgekoppeld en vul hem met 5 liter. En daar was ik mee, bij het wegpompen vang ik het water weer op en met een survival waterzuiveringstablet, maak ik er weer drinkwater van.
Niet ieder wasmiddel smaakt even lekker het is even zoeken tot je de juiste hebt. Ik zweer bij ........... nee ik maak geen reclame!
Zo dragen wij ons steentje bij aan de droogte, en hoop ik op een fikse bui!

En u?

Eppo

 

Afbeeldingsresultaat voor droogte

28. jun, 2018

Ik zie een deur, gelukkig hij is los. Nu snel naar binnen.
Ik sta in een gang waarop een aantal deuren uitkomen, welke moet ik nemen?
Naar boven toe? Nee niet doen, ik probeer helder na te denken.
Ik neem een deur die blijkt naar een kelder te gaan, ik ga via een lange trap naar beneden.
De ruimte waarin ik uitkom is donker, en het duurt even voordat mijn ogen aan het weinige licht gewend zijn.
Ik zie weer een deur, hup snel naar binnen. Ik zie een grote ruimte waarin allerlei rare apparaten staan opgesteld. Er zijn hier in deze ruimte gruwelijke dingen gebeurd, getuige de rijkelijk aanwezige bloedresten op de vloer.
Er staat een tafel waarop iemand kan worden vastgebonden. En aan de wand zitten stalen beugels voor armen en benen. Er staat een grote transformator in de ruimte, het idee waarvoor die wordt gebruikt is echt te verschrikkelijk.

Ik zoek naar een schuilplaats, maar die is er niet. Waar kan ik nu heen?
Ik realiseer mij dat het spel uit is, snel weer naar buiten daar is het nu te laat voor. Zittend in een hoek op de grond, ondersteun ik met mijn handen mijn hoofd. In gedachten passeren de afgelopen dagen.
Vrijheid van meningsuiting bestaat kennelijk niet meer.
Ik had echt nooit gedacht dat onze regering hier toe in staat zou zijn?
Oke we hebben al jaren een super foute regering, super rechts en zich niet om hun burgers bekommerend. Het is uit, alles wat we hadden in Nederland is naar de knoppen. We leven echt in een land van democratie en een saus van dictatuur. Niets is meer wat het lijkt. En hoe is dit zo gekomen?
Ik heb geen idee, maar het bestaat kennelijk, en dat is heel erg.

Plotseling hoor ik hondengeblaf in de verte, mannen die schreeuwen.
Het komt steeds dichterbij, ze lopen over de verdieping boven de kelder.
Ik zit doodstil in de hoek, er slaan deuren en het lijkt even of de mannen weer naar buiten gaan. Zouden niet doorhebben dat ik hier in de kelder zit?
Ik durf het bijna niet te hopen, doodstil wacht ik af wat er gaat gebeuren.
Het is stil boven mijn hoofd, en ik sta rustig op en loop naar de trap.
Onderaan de trap luister ik, ik hoor niets meer zouden ze echt weg zijn?
Ik loop zachtjes een paar treden omhoog, nog steeds rustig.
Zouden ze echt weg zijn? Ik durf het bijna niet te geloven?
Opeens weer een kreet en ik spring weer naar beneden, iemand roept 'hij zit hier'. Mannen grijpen mij vast en er komt iemand op mij af met een pistool in zijn hand. De man richt zijn wapen op mijn hoofd en schiet.
Ik hoor nog een knal, maar dan wordt het zwart en ik zak in elkaar.

Einde

Eppo

 

Afbeeldingsresultaat voor pistol headshot

18. jun, 2018

Ik ben al vroeg wakker deze ochtend, heb eigenlijk ook best goed geslapen. Het ritueel begint alweer vroeg als er iemand binnen komt met een blad met een uitgebreid ontbijt erop.
Vers fruit, eieren met gebakken spek, vleeswaren noem het maar op of het ligt op het dienblad.
'Eet u nog maar eens goed' zegt de bewaarder, 'we komen u over een uur halen.' 'Halen waar gaan we dan naar toe?' Vraag ik nog, maar de man loopt alweer weg. Een vreemd gevoel maakt zich van mij meester, een goed ontbijt?
Straks halen? Ik krijg het gevoel dat dit wel eens mijn laatste maaltijd kan zijn. Ik eet niet veel krijg geen hap door mijn keel.
Het uur is om en ik wordt opgehaald, met mijn handen voor mijn buik geboeid loop ik door de lange gang.
We komen een kamer binnen waar een man met een witte jas mij op staat te wachten.

'Maakt u zich geen zorgen, u voelt er niets van,'zegt de man in de witte jas.
De bewakers maken mijn handboeien los, en leggen mij op een soort van brancard neer. Met riemen word ik zodanig vastgemaakt, dat alleen mijn rechterarm nog los is, al kan ik niet veel meer, als de arm naast mij neerleggen op de brancard.
De witte jas maakt een injectienaald klaar zie ik vanuit mijn ooghoek.
Ik voel dat mijn laatste uur heeft geslagen.
'Wilt u nog geestelijke bijstand?' vraagt de bewaker aan mij.
Ik schud mijn hoofd, God kan mij nu ook niet meer redden.
Ik hoor de witte jassen zeggen, we hebben nog even tijd het is nog geen 12.00 uur. De mannen verlaten de ruimte, ik kijk om mij heen er is niemand meer.
Ik probeer los te komen, maar tevergeefs. Ik worstel en probeer heen en weer te bewegen. Maar het gaat niet ik zit muurvast.

Plotseling, mijn andere arm schiet los, snel maak ik de riemen los.
Ik kijk om mij heen en zie een deur, voorzichtig maak ik hem open.
Ik sluip door de gang naar een nooduitgang, die ik langzaam open druk.
Niemand te zien, snel ren ik naar de bomen die ik in de verte zie staan.
Nog steeds niets te zien, rennend door het bos zie ik een gebouw staan.
Het gebouw heeft een grote schoorsteen, waarschijnlijk een crematorium?
Ik ren verder, nog steeds lijkt het alsof er niemand achter mij aan zit!
Maar opeens, ik hoor honden geblaf en schreeuwende mannenstemmen.
Shit ze komen denk ik nog, ik ren zo snel ik kan dwars door het bos.
De honden komen snel dichterbij, ik spring in een beek en ren door het water.
Het helpt iets maar al snel komen de honden weer dichterbij.
Een verstop plaats maar waar? Ik kijk om mij heen en zie in de verte een huis staan. Snel er naartoe, ik ren voor mijn leven sneller, sneller kom op!

Wordt vervolgd,

Eppo

 

Afbeeldingsresultaat voor eng bos